ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΑΡΤΟΠΟΙΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΚΕΝΤΡΙ".

Παραθέτουμε συνέντευξη του Προέδρου του Σωματείου Αρτοποιών Θεσσαλονίκης στην εφημερίδα "Κεντρί" (2009)

Πιστεύετε ότι σήμερα έχει κάποιον «ρόλο» να παίξει ο συνδικαλισμός, και ποιόν?

Από το 1992 με την απελευθέρωση του αρτοποιητικού επαγγέλματος ήταν φυσικό ν’ αλλάξει και η μορφή του συνδικαλισμού, ο οποίος μέχρι τότε αποτελούσε μια ομπρέλα. Σήμερα ο συνδικαλισμός έχει ρόλο συμβουλευτικό ως προς τους συναδέλφους για την σωστότερη επιχειρηματική δράση από τη μια, και από την άλλη ελεγκτικό ως προς τους μηχανισμούς της Πολιτείας για την εφαρμογή των Νόμων και των κανόνων που η ίδια ψηφίζει.

Θεωρώ ότι με τον σημερινό του ρόλο ο συνδικαλισμός είναι πιο αποτελεσματικός και έχει ένα μεγάλο πεδίο κίνησης έτσι ώστε μέσα από συντονισμένες δράσεις να προκύπτουν άμεσα οφέλη.

Η πολιτεία ψήφισε τον Νόμο 3526/2007 ομαδοποιώντας το νομοθετικό πλαίσιο για τα αρτοποιεία, προστατεύοντας τον καταναλωτή. Ποιες ουσιαστικές αλλαγές έφερε στον φούρνο της γειτονιάς αυτός ο νόμος?

Ο νόμος αυτός ουσιαστικά κωδικοποίησε την νομοθεσία που διέπει τα αρτοποιεία και όρισε τον τρόπο λειτουργίας των bakeoff προστατεύοντας στην ουσία τον καταναλωτή από ένα ψωμί που προσπάθησαν οι βιομηχανίες να το πλασάρουν ως φρέσκο, ενώ είναι κατεψυγμένο, τις περισσότερες φορές πολλών μηνών ή ακόμα και ετών.  Αυτή η βασική διαφορά του φρέσκου είναι που ενισχύει τα αρτοποιεία και που ευτυχώς γίνεται αντιληπτή και από το καταναλωτικό κοινό. Από την άλλη πλευρά όρισε η πολιτεία ,πώς πρέπει το ψωμί όταν δεν πωλείται στον φυσικό του χώρο, που δεν είναι άλλος από τον φούρνο, να πωλείται συσκευασμένο προστατεύοντας στην ουσία και τον παραγωγό του αλλά και τον καταναλωτή, ώστε να ξέρει τι και από ποιόν παράχθηκε. Όλα τα παραπάνω θωρακίζουν τον φούρνο, αποτρέπουν τον οιονδήποτε ανέλεγκτα να τροφοδοτεί με ψωμιά και αρτοσκευάσματα την αγορά και τελικά θέτουν το πλαίσιο εκείνο για την έννομη λειτουργία της αγοράς.  

Μήπως όμως αυτό αποτρέπει κάποιους από την αγορά και δημιουργεί συνθήκες «κλειστού επαγγέλματος»? 

Η αγορά, η όποια αγορά, δεν μπορεί να λειτουργεί χωρίς κανόνες.

Οι οποίοι προστατεύουν και τον επιχειρηματία, αλλά και τον καταναλωτή, στην αντίθετη περίπτωση δημιουργείται αναρχία. Άλλωστε ο κανόνας δεν είναι αποτρεπτικός ίσα ίσα δημιουργεί το πλαίσιο της επιχειρηματικότητας, μέσα στο οποίο κινούνται τα ενδιαφερόμενα μέρη. Αλλοίμονο στην κοινωνία που φτιάχνει νόμους αλα καρτ, σαν κι αυτούς που ζήτα η βιομηχανία άρτου, και που ευτυχώς η πολιτεία αρνείται να υποκύψει.

Ποια είναι σήμερα η εικόνα του ψωμιού στην αγορά της Θεσσαλονίκης?

Σήμερα στην αγορά της Θεσσαλονίκης λειτουργούν πάνω από 600 αρτοποιεία, τα οποία παράγουν καθημερινά φρέσκο ψωμί και αρτοσκευάσματα υψηλής ποιότητας και αισθητικής. Δυστυχώς ταυτόχρονα υπάρχουν και πολλά σημεία πώλησης τα οποία δεν πουλάνε το ψωμί συσκευασμένο , όπως έχουν υποχρέωση, και μιλώ για τα πρατήρια άρτου άλλα και για αρκετά super market εκμεταλλευόμενοι ίσως την αντικειμενική δυσκολία της πολιτείας να ελέγξει και να εφαρμόσει τον νόμο. Ταυτόχρονα έχουμε και το φαινόμενο του φτηνού και “φθινού”  ψωμιού, το οποίο παρατηρείται βέβαια και σε όλη την Ελλάδα, στο οποίο θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή για να γνωρίσει ο καταναλωτής ότι είναι ένα ψωμί χαμηλής ποιότητας συνήθως από άλευρα που προέρχονται από τις πρώην ανατολικές χώρες και είναι μη ελεγχόμενα. Και μπορεί η πολιτεία για λόγους πολιτικούς να συντηρεί τέτοια φαινόμενα όμως θα πρέπει ο καταναλωτής να μην τα αγοράζει, πρώτα από όλα για την υγεία του!

Θα σας τονίσω όμως ότι στο μεγαλύτερο μέρος ο κόσμος εμπιστεύεται τον φούρνο της γειτονιάς αναγνωρίζοντας έτσι το ποιοτικό επώνυμο φρέσκο ψωμί που παράγεται καθημερινά και βέβαια η καλύτερη πιστοποίηση του είναι ο αρτοποιός ο οποίος έχει καθημερινή επαφή με τον πελάτη και μια σχέση εμπιστοσύνης.  

Ποιες ενέργειες έχετε κάνει σαν Σωματείο Αρτοποιών Θεσσαλονίκης?

Σκοπός και στόχος μας, σαν Διοίκηση, είναι να εφαρμοσθεί ο νόμος. Γι’ αυτόν τον λόγο έχουμε έρθει σε επαφή με τους εμπλεκόμενους φορείς (Νομαρχία, Δήμους, Αστυνομικά τμήματα) από τους οποίους  ζητήσαμε την συνδρομή τους προς αυτήν την κατεύθυνση και έχουμε την διαβεβαίωση ότι θα εντείνουν τις προσπάθειες σε αυτό το θέμα.

Από την άλλη πλευρά ενημερώνουμε τα μέλη μας σε όλα εκείνα τα θέματα που αφορούν στην σωστότερη εικόνα των μαγαζιών μας, σε τεχνικά θέματα και σε επιχειρησιακές πρακτικές. Εδώ θα πρέπει να πω ότι στην Θεσσαλονίκη τα περισσότερα αρτοποιεία είναι σε υψηλό επίπεδο και όσον αφορά την εμφάνιση των καταστημάτων αλλά ,το σημαντικότερο, και σε ποικιλία και γεύση προϊόντων και συνεχίζουν να εξελίσσονται.

Τελευταία δημοσιεύθηκε στον τύπο μια διάθεση των  super markets να συνεργαστούν με παραδοσιακά αρτοποιεία . Ποια είναι η δικιά σας θέση πάνω σ’ αυτήν την συνεργασία?

Συνεργασίες γίνονται όταν έχουν να αποκομίσουν οφέλη και οι δυο πλευρές!

Και εδώ δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Δυστυχώς σήμερα οι υπεραγορές έχουν την τάση να θέλουν να τα πουλάνε όλα. Αφού λοιπόν τα super markets προσπάθησαν με τεχνάσματα να πουλήσουν ψωμί, και αναφέρομαι στα φουρνάκια που έψηναν κατεψυγμένα ψωμιά και τα πουλούσαν για φρέσκα, στρέφονται τώρα στον αρτοποιό νομίζοντας πως θα τον δελεάσουν.

Στο τελευταίο συνέδριο της Oμοσπονδίας μας, που έγινε στην Θεσσαλονίκη το σύνθημα ήταν «εδώ ζυμώνεται, εδώ ψήνεται» θα προσθέσω λοιπόν και «εδώ πωλείται». Και είναι τουλάχιστον μωρός όποιος πιστεύει ότι μπορεί να υφαρπάξει τον μόχθο του αρτοποιού. Γιατί αυτό σημαίνει συνεργασία με τα super market τα οποία θέλουν το ψωμί για κράχτη. Και αφού κατάλαβαν ότι με το βιομηχανικό ψωμί δεν έχουν μέλλον, στρέφονται τώρα στον φούρναρη.

Το μόνο δέλεαρ που έχει ο αρτοποιός είναι το πώς θα γίνει καλύτερος στο μαγαζί του! Κατορθώσαμε όλοι οι αρτοποιοί να διαψεύσουμε τις Κασσάνδρες που έλεγαν πως θα μας πάρουν την παραγωγή, οργανώσαμε τις επιχειρήσεις μας, εξυπηρετούμε καθημερινά το καταναλωτικό κοινό μέσα από τα μαγαζιά μας σεβόμενοι τις ανάγκες του, και δεν έχουμε καμία διάθεση να ξεπουληθούμε.

Μπορεί τα super market να κατόρθωσαν να αφανίσουν, μιας και δεν συνάντησαν καμία αντίσταση, μια ολόκληρη τάξη αυτή των παντοπωλών με τους αρτοποιούς όμως δεν θα γίνει αυτό! Εμείς έχουμε την παραγωγή στα χέρια μας και μέλημα μας είναι να την κρατήσουμε σαν κόρη οφθαλμού.

Αυτή είναι η δύναμη μας.   

Βρισκόμαστε στην δίνη μιας οικονομικής κρίσης. Πόσο έχει επηρεάσει το βιοτεχνικό αρτοποιείο?

Στο μέτρο που τα βιοτεχνικά αρτοποιεία επιχειρούν είναι λογικό να έχουν επηρεαστεί από την κρίση. Αυτό μπορεί να μην γίνεται εμφανές τόσο στο ψωμί, όσο στα αρτοσκευάσματα όπου και υπάρχει μια μείωση των πωλήσεων. Προσπαθούμε με τη σειρά μας να αντιμετωπίσουμε τα συνεχώς αυξανόμενα κόστη παραγωγής χωρίς να χρειαστεί να παρεκκλίνουμε της ποιότητας των προϊόντων μας. 

Πολλοί καταναλωτές διαμαρτύρονται για την τιμή του ψωμιού. Είναι το ψωμί που τρώμε ακριβό, κατά την γνώμη σας?

Ευτυχώς το ψωμί σήμερα είναι φθηνό, χωρίς να είναι φθίνον. Και για μένα είναι πολύ γλυκιά η σκηνή του αρτοποιού που φτιάχνει ψωμί σε ένα σκοτεινό μικρό εργαστήριο μόνος του….αλλά αυτή είναι η εικόνα της τηλεόρασης και αφορά στον περασμένο αιώνα. Σήμερα τα αρτοποιεία είναι επιχειρήσεις με επενδύσεις σε μηχανολογικό εξοπλισμό, με εργατικά κόστη, με υψηλές δαπάνες σε πρώτες ύλες κ.τ.λ. όλα τα παραπάνω συνθέτουν την τιμή του ψωμιού που με πολύ κόπο, και ελαχιστοποιώντας το οικονομικό όφελος του πολλές φορές ο αρτοποιός, την κρατά σε χαμηλά επίπεδα.

Πως δικαιολογείτε όμως κάποιες διαφορές που υπάρχουν στην αγορά, και οι οποίες κάποιες φορές είναι και πολύ μεγάλες. Είναι λογικό να υπάρχει  αυτή η ψαλίδα? 

Από το 1992 με την απελευθέρωση του επαγγέλματος οι τιμές διαμορφώνονται ελεύθερα με βάση τα κόστη της κάθε επιχείρησης. Το σίγουρο είναι ότι αυτές οι μεγάλες διαφορές όπως λέτε, τις περισσότερες φορές είναι ύποπτες.

Το γεγονός ότι σήμερα υπάρχουν εξευτελιστικές τιμές στα ψωμιά θα πρέπει να μας προβληματίσει για τη προέλευση τους και για την ποιότητα τους. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι ένα αρτοποιείο που λειτουργεί σύννομα δεν

 «βγαίνει» πουλώντας το ψωμί λιγότερο από 0,80 λεπτά. Οι εξευτελιστικές τιμές είναι άθροιση παρανομιών του τύπου ανασφάλιστη εργασία, μεταφορά χωρίς παραστατικά και πολλά άλλα που δυστυχώς γίνονται με την ανοχή της πολιτείας που δεν μπορεί, και κάποιες φορές δεν θέλει να βάλει τάξη.

Άλλωστε είναι γνωστή η θέληση των αρτοποιών για μια πραγματική κοστολόγηση, η οποία θα κατεδείκνυε και του λόγου το αληθές.   

Αν θα θέλατε να στείλετε ένα μήνυμα στον καταναλωτή, ποιο θα ήταν αυτό?

Να συνεχίσει να εμπιστεύεται τον φούρνο, και μέσα από την καθημερινή του επαφή με τον αρτοποιό να διευρύνει και τη γνώση του για το ψωμί αλλά και τις απαιτήσεις του για νόστιμο ποιοτικό ψωμί. Και, γνωρίζοντας την πίεση χρόνου, να προσπαθεί πάντα να αγοράζει ψωμί από τον φυσικό του χώρο που δεν είναι άλλος από τον φούρνο της γειτονιάς.